İnsanlar iyi yazılımı sade olarak tarif etmeye eğilimlidir; sanki sadelik bir hammaddeymiş gibi. Değildir. Sadelik bir sonuçtur ve genellikle pahalı olanıdır. Karmaşıklık varsayılan olarak elde ettiğiniz şeydir: her talep kabul edilmiş, her uç durum ele alınmış, her seçenek ortaya konmuştur. Sadelik ise birinin zor olan seçimi yapmaya devam etmesiyle elde edilir.
Sadelik aslında nereden gelir
Nazikçe ve sık sık hayır demekten
Her özelliğin, yapım maliyetinin ötesinde bir bedeli vardır. Anlatılmalı, test edilmeli, desteklenmeli ve ileriye taşınmalıdır. Birkaç kişiye hizmet edip diğer herkesin deneyimini karmaşıklaştıran bir özellik, yapması kolay olsa bile kötü bir takastır.
Sorunu, talepten daha derin anlamaktan
Talepler çözüm olarak gelir: şuraya bir düğme, buraya bir alan ekleyin. Her birinin arkasında bir ihtiyaç vardır. İhtiyacı anladığınızda, çoğu zaman istenenden daha azıyla ya da başka üç sorunu da sessizce çözen bir şeyle karşılayabilirsiniz.
Mantıklı varsayılanlar seçmekten
Çoğu insan bir ayarı hiç değiştirmez. Onlar için varsayılan, ürünün kendisidir. Varsayılanlara zaman ayırmak, kullanıcıların çoğunun gerçek deneyimine zaman ayırmaktır.
Şeyleri kaldırmaktan
Yazılım birikir. Bir özelliği, ekranı ya da adımı silmek rahatsız edicidir ve çoğu zaman yapılabilecek en iyi iyileştirmedir. Büyüdüğü kadar küçülebilen bir ürün sağlıklı bir üründür.
Pratik bir kontrol
Bir şey eklemeden önce, onu ürünü hiç kullanmamış birine tek ve düz bir cümleyle anlatmayı deneyin. O cümleyi yazmak zorsa fikir henüz tamamlanmamıştır. Yayından sonra hâlâ bir paragrafa ihtiyaç duyuyorsa, tasarım kullanıcıdan ürünün onun yerine yapması gereken işi yapmasını istiyordur.
Sade olmak kendi başına minimal olmak değildir. Kullanıcıya duyulan saygının pratikteki hâlidir.