Bir projenin başı, bütçesi ve bitiş tarihi vardır. Bitmiş ilan edilir, teslim edilir ve ekip bir sonrakine geçer. Köprü yapmak için bu gayet iyi bir yöntemdir. Yazılım yapmak için ise riskli bir yöntemdir.
Yazılım bitmez. Etrafındaki iş değişir, onu kullanan insanlar değişir, konuştuğu sistemler değişir. Yayın gününde tam doğru olan bir araç, onu doğru tutmaktan biri sorumlu olmadıkça zamanla yoldan çıkar. Bir projeyi ürüne dönüştüren de bu sorumluluktur.
Ürün olarak düşününce değişen üç şey
İlk demoya değil, ikinci yıla göre tasarlarsınız
Proje, teslim edildiği güne göre optimize eder. Ürünün ise bakımı keyifli, genişletilmesi kolay ve sınırları konusunda dürüst olmalıdır. Bu, küçük seçimleri etkiler: verinin nasıl yapılandırıldığı, ayarların nasıl ele alındığı, neyin otomatikleştirilip neyin görünür bırakıldığı.
Teslimi değil, kullanımı ölçersiniz
"Bitti", ekip hakkında bir cümledir. "Kullanılıyor", dünya hakkında bir cümledir. Ürünler, insanların geri gelip gelmediğine, işlerin kolaylaşıp kolaylaşmadığına, destek sorularının azalıp azalmadığına bakılarak değerlendirilir. Bunlar daha yavaş, ama çok daha dürüst sinyallerdir.
Sahiplenmeyi kabul edersiniz
Elverişsiz bir saatte bozulduğunda birinin cevap vermesi gerekir. Sahiplik net olduğunda kalite neredeyse kendiliğinden artar; çünkü bir sorunu düzelten kişi çoğu zaman o soruna yol açan kişidir ve ondan öğrenir.
Basit bir sınama
Geliştirdiğiniz her şey için sorun: on sekiz ay sonra bunu kim önemseyecek ve bizden ne bekleyecek? Dürüst cevap "kimse önemsemeyecek" ise bu muhtemelen bir projedir ve hiç yapılması gerekip gerekmediğini sormaya değer. Cevap net ve belirliyse bir ürün geliştiriyorsunuz demektir ve bugünden öyle davranmaya başlayabilirsiniz.